صلح عمری

نیلوفر کشاورز محمدیان | ۱۲ تیر ۱۴۰۰
صلح عمری

انحصار وراثت، تحریر مهر و موم و تقسیم ترکه، رعایت عدالت و به خصوص مالیات بر ارث از نگرانی‌های اصلی مردم است. برای کاسته شدن از این‎ ‎گونه مشکلات، افراد می‌توانند قبل از فوت خود با تنظیم اسناد‎ ‎مناسب در زمینه اموال شان، در خصوص آنها تعیین تکلیف کنند. از جمله مواردی که در این زمینه می‌توان به آن‌ها اشاره کرد وصیت و سند صلح عمری است.‏ یکی از اسناد بسیار مفید و کارآمد «سند صلح عمری» است که تنظیم آن در دفاتر اسناد رسمی رواج دارد.صلح عمری به معنی آن است که مصالح (یعنی کسی که صلح می کند) مال خود که معمولاً خانه، مغازه، باغ یا مانند آن است را به متصالح (یعنی کسی که صلح به نفع اوست) انتقال می دهد. در مقابل در همان سند متصالح حق سکونت یا بهره مند شدن از مال (انتفاع) را به مصالح برای مدت عمر او انتقال می دهد. بدین صورت مثلاً پدر می تواند خانه خود را به فرزندانش انتقال دهد ولی فرزندان تا زمانی که پدر زنده است نمی توانند او را از خانه بیرون کند.در حقیقت  صلح عمری یعنی این که مالک یک ملک با تنظیم سند صلح عمری در یکی از دفترخانه های اسناد رسمی ملک را به نام متصالح منتقل نماید با قید این شرط که تا زمانی که مالک (مصالح) در قید حیات می باشد حق استفاده از منافع ملک و همچنین حق اجاره دادن ملک را به هر شخص دیگر به مدت عمر خود دارد. در اینصورت پس از فوت مالک (مصالح)، متصالح بصورت شش دانگ مالک عین ملک و منافع ملک می گردد.چنانچه شخصی پس از تنظیم سند صلح عمری، از انجام این کار منصرف شود و‏‎ ‎بخواهد مال را دوباره به نام خود بازگرداند، از همان ابتدای تنظیم سند باید از سردفتر بخواهد که شرط فسخ را به صورت یک طرفه و به نفع مصالح (صاحب مال فعلی) در سند قید کند، که البته باید توجه داشت مدت این شرط حتماً باید مشخص باشد چراکه این شرط مقید به زمان است.امروزه با توجه به تحولات اجتماعی و کاهش تعداد فرزندان و نزدیک شدن‎ ‎فاصله اجتماعی بین فرزندان پسر و دختر، گرایش و تمایل خانواده‌ها بر این‎ ‎قرار گرفته که از ماحصل مادی زندگی خود به گونه‌ای تا حد امکان به صورت مساوی بین فرزندان تقسیم کنند. برای تحقق این امر نیز والدین می‌توانند‎ ‎قبل از مرگ به شرح مذکور و با وصیت و یا صلح عمری، مطابق با اراده خویش  رفتار كنند.

  • حقوقی
  • صلح
  • سند رسمی
  • عقد لازم
  • حق فسخ
  • منافع ملک
  • نقل و انتقال